Inleiding
Shockwave is populair. Bij hielspoor, peesklachten en andere hardnekkige pijntjes wordt het vaak snel ingezet. Soms met succes. Soms… niet. En dat “soms” verdient meer nuance dan het meestal krijgt. Om te begrijpen waarom dat zo is, moeten we eerst terug naar de basis.
Wat is shockwave (heel kort)?
Shockwave-therapie is een behandelmethode waarbij mechanische drukgolven op een pijnlijke plek worden gegeven. Het doel is niet verzachten, ontspannen of ontlasten.
Het doel is: prikkelen door schade toe te voegen. Dat klinkt heftig en dat is het ook. Maar daar zit een gedachte achter.
Hielspoor en peesklachten zijn ontstekingen
Klachten zoals hielspoor, peesontstekingen of peesirritaties zijn in de kern ontstekingsprocessen. Soms met een verkalking (calcificatie), soms zonder. Bij een ontsteking horen klassieke kenmerken:
- Pijn
- Zwelling
- Roodheid
- Warmte
Dat zijn geen fouten van het lichaam. Dat is de eerste onvermijdelijke fase van het herstelproces.
Het probleem bij chronische (pees)ontstekingen
Bij chronische klachten gaat het meestal niet om een heftige ontsteking, maar om een kleine, aanhoudende irritatie. Het weefsel herstelt steeds net niet goed van de belasting die erop komt, waardoor klachten blijven bestaan. Met andere woorden:
- Te weinig schade
- Te weinig signaal
- Te weinig prioriteit voor het lichaam om te herstellen
Het lichaam “ziet” het probleem wel, maar niet als urgent genoeg om er echt energie in te stoppen. En daar komt shockwave in beeld.
Het idee achter shockwave
De gedachte achter shockwave is vrij logisch:
“Als de ontsteking te klein is om opgelost te worden, maken we hem tijdelijk groter.”
Door met shockwave microtrauma te veroorzaken:
- neemt de ontstekingsreactie toe
- wordt het signaal luider
- en hoopt men dat het lichaam nu wel in actie komt
Die actie bestaat uit een intensere ontstekingsreactie die door moet zetten in de volgende fase van genezing. Daarom wordt, als het goed is, bij shockwave therapie altijd gezegd:
Ontstekingsremmers zijn onwenselijk.
De pijn, zwelling en gevoeligheid die ontstaan zijn geen bijwerking, maar kenmerken van het beoogde effect.
Meer pijn ≠ meer herstel
Na shockwave kan de pijn toenemen. Dat klopt. Dat kan passen bij het mechanisme. Maar meer pijn betekent alleen dat er meer schade is gemaakt het zegt niets over of het lichaam ook daadwerkelijk herstelt. En dat is een cruciaal verschil.
De grote aanname achter shockwave
Shockwave werkt alleen als één belangrijke voorwaarde klopt:
Het lichaam moet in staat zijn om te herstellen.
En dat is geen vanzelfsprekendheid. Bij veel mensen met chronische klachten spelen namelijk andere factoren mee:
- Chronische stress
- Slechte of te korte slaap
- Voedingstekorten
- Te hoge (of verkeerd verdeelde) belasting
- Systeemziekte als diabetes
- Medicatie gebruik
- Inefficiënte houding en bewegingspatronen
Met name bij langdurige peesklachten is dat laatste bijna altijd aanwezig.
De ontsteking is geen losstaand probleem, maar een logisch gevolg van hoe iemand beweegt.
Het risico van shockwave als eerste stap
Als de oorzaak blijft bestaan, het bewegingspatroon niet verandert en het herstelvermogen beperkt is, dan voeg je met shockwave schade toe aan een systeem dat al moeite heeft om zichzelf te repareren.
In dat geval is het risico reëel dat:
- klachten toenemen
- herstel verder vertraagt
- iemand functioneel achteruitgaat
Niet dat shockwave “slecht” is, maar omdat de timing verkeerd is.
Wat logischer is (maar minder populair)
Een logischer volgorde zou zijn:
- Begrijpen waarom de ontsteking er is (de echte oorzaak)
- Houding en bewegingspatroon aanpassen
- Belasting en herstel in balans brengen
- Stress, slaap, voeding en andere leefstijl factoren optimaliseren
Pas als het lichaam weer ruimte heeft om te herstellen,
kan een prikkel zoals shockwave eventueel ondersteunend zijn.
En eerlijk gezegd: in veel gevallen is het dan simpelweg niet meer nodig.
Tot slot
Shockwave is geen magische oplossing.
Het is een krachtige prikkel die vraagt om een lichaam dat klaar is om te herstellen.
Zonder die context blijft het een therapie, die soms verkeerd uitpakt.
Blijvende klachten vragen om meer dan een behandeling
Als je dit leest, herken je waarschijnlijk één ding: je klacht zit niet alleen in je voet of pees.
Chronische klachten ontstaan zelden door één oorzaak en verdwijnen vrijwel nooit door één interventie. Ze vragen om een aanpak waarin belasting, herstel en leefstijl weer kloppen.
In mijn werk als personal trainer en leefstijlcoach kijk ik daarom niet naar waar het pijn doet, maar naar hoe je beweegt, hoe je herstelt en waarom je lichaam vastloopt
Geen standaard behandelprotocol, geen quick fix, maar een plan dat past bij jouw lichaam en leven.
Wil je weten of jouw klacht op deze manier te beïnvloeden is?
Neem dan contact op voor personal training of leefstijlcoaching.
Niet om de pijn te negeren, maar om de oorzaak serieus aan te pakken.
KADER: hoe shockwave fysiologisch werkt
Bij veel chronische pees- en hielklachten is er juist geen actieve ontsteking meer, maar een vastgelopen herstelproces.
Wat shockwave doet:
- Het veroorzaakt mechanische prikkels (microtrauma) in het weefsel
- Die prikkel verhoogt tijdelijk de lokale belasting en gevoeligheid
- Dit kan cellulaire processen activeren die betrokken zijn bij herstel
(zoals weefselvernieuwing en doorbloeding) - Daarnaast kan shockwave de pijnwaarneming beïnvloeden
Het doel is het lichaam opnieuw laten herkennen dat dit weefsel aandacht nodig heeft. Of dat ook daadwerkelijk leidt tot herstel, hangt volledig af van:
- het herstelvermogen van het lichaam
- de belasting die daarna op het weefsel komt
- en of de oorspronkelijke oorzaak is aangepakt
Zonder die voorwaarden blijft shockwave een prikkel geen oplossing.
